Periodontitis

Tedavi edilmeyen diş eti iltihabı periodontitise ilerleyebilir. Zamanla plak yayılabilir ve diş eti çizgisinin altına doğru büyüyebilir. Plaktaki bakterilerin ürettiği toksinler diş etlerini tahriş eder. Toksinler, vücudun özünde kendi kendine döndüğü ve dişleri destekleyen doku ve kemiklerin parçalanıp yok edildiği kronik bir inflamatuar yanıtı tetikler. Diş etleri dişlerden ayrılarak enfeksiyona yol açan cepler (dişler ve diş etleri arasında boşluklar) oluşturur. Hastalık ilerledikçe cepler derinleşir ve daha fazla diş eti dokusu ve kemik tahrip olur. Çoğu zaman bu yıkıcı sürecin çok hafif belirtileri vardır. Sonunda dişler gevşeyebilir ve çekilmeleri gerekebilir.

Periodontitisin birçok formu vardır. En yaygın olanları aşağıdakileri içerir.

• Agresif periodontitis klinik olarak sağlıklı olan hastalarda ortaya çıkar. Ortak özellikler arasında hızlı ataşman kaybı, kemik yıkımı ve ailesel toplanma yer alır.
• Kronik periodontitis dişlerin destek dokularında iltihaplanma, ilerleyici bağlanma ve kemik kaybı ile sonuçlanır. Bu periodontitisin en sık görülen şeklidir ve cep oluşumu ve/veya diş eti çekilmesi ile karakterizedir. Yetişkinlerde yaygındır, ancak her yaşta ortaya çıkabilir. Bağlanma kaybının ilerlemesi genellikle yavaş gerçekleşir, ancak hızlı ilerleme dönemleri de meydana gelebilir.
• Sistemik hastalıkların bir belirtisi olarak periodontitis sıklıkla genç yaşta başlar. Kalp hastalığı, solunum hastalığı ve diyabet gibi sistemik durumlar periodontitisin bu formuyla ilişkilidir.
• Nekrotizan periodontal hastalık diş eti dokuları, periodontal ligaman ve alveol kemiğinin nekrozu ile karakterize bir enfeksiyondur. Bu lezyonlar en sık HIV enfeksiyonu, yetersiz beslenme ve bağışıklık sistemi baskılanması gibi sistemik rahatsızlıkları olan kişilerde görülür.